Night Talk

Ελάτε όλοι στην παρέα μας


    Λιγα λογια για συγκροτηματα

    Μοιραστείτε

    Achmed TDT
    Βέλγος.
    Βέλγος.

    Άντρας
    Αριθμός μηνυμάτων : 121
    Ηλικία : 24
    Τόπος : Aθηνα
    point system :
    0 / 1000 / 100

    Warn :
    0 / 1000 / 100

    Registration date : 22/12/2008

    Λιγα λογια για συγκροτηματα

    Δημοσίευση από Achmed TDT Την / Το Πεμ Δεκ 25, 2008 10:55 am



    Οι Metallica είναι ένα Heavy Metal συγκρότημα από τις Η.Π.Α.. Ιδρύθηκαν τον Οκτώβριο του 1981. Με πωλήσεις 57 εκατομμυρίων άλμπουμ στις Η.Π.Α. (RIAA Total Sales), και 40 εκατομμύρια άλμπουμ εκτός των Η.Π.Α. το τελικό νούμερο των πωλήσεων φτάνει περίπου τα 100 εκατομμύρια δίσκους. Το συγκρότημα ειναι ενα απ' τα πιο επιτυχημένα heavy metal συγκροτήματα στην ιστορία ενώ γενικά κατατάσσεται 18ο, με βάση τις πωλήσεις, στην ως τώρα Αμερικάνικη μουσική ιστορία.

    Αφου έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της Heavy Metal μουσικής, ειδικά της Thrash Metal, (οι Μetallica θεωρούνται οι επικεφαλείς των "τεσσάρων μεγάλων" του Αμερικάνικου Thrash Metal, στους οποίους περιέχονται οι Megadeth, οι Slayer και οι Anthrax) στα μέσα της δεκαετίας του 1980, το συγκρότημα απευθύνθηκε σε ένα πιο πλατύ κοινό από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 και μετά, αλλάζοντας τη μουσική του νοοτροπία, στρεφόμενο προς πιό Rock ήχους.Επίσης θεωρήθηκαν πρωτοπόροι στο Speed Metal με την κυκλοφορία του παρθενικού τους άλμπουμ,του Kill 'em All.

    Μελη συγκροτηματος
    James Hetfield - κιθαρα, φωνητικα
    Lars Ulrich - ντραμς
    Kirk Hammet - κιθαρα
    Robert Trujillo - μπασο

    Δισκογραφια

    Kill 'em All - 1983
    Ride the Lightning - 1984
    Master of Puppets - 1986
    Garage Days Re-Visited - 1987
    ...And Justice for All - 1988
    Metallica (Black Album) - 1991
    Load - 1996
    ReLoad - 1997
    Garage Inc. - 1998
    S&M - 1999
    St. Anger - 2003
    Death Magnetic - 2008



    Η κεντρική φιγούρα των Iced Earth είναι o κιθαρίστας και τραγουδοποιός Jon Schaffer, ο οποίος σχημάτισε το συγκρότημα πρώτιστα με το όνομα Purgatory στην Indiana το 1984. Αφού μετακόμισαν στη Florida και άλλαξαν το όνομά τους σε Iced Earth, κυκλοφόρησαν το πρώτο τους επώνυμο album στη δισκογραφική εταιρεία Century Media, μετά την επιτυχία που εξασφάλισαν από το demo Enter the Realm. Ο Gene Adam επρόκειτο αρχικά να εμφανιστεί στο επόμενο album «Night of the Stormrider». Ωστόσο, ο Schaffer ανησύχησε ότι ο Gene δεν θα ήταν σε θέση να αποδώσει σωστά όσο αφορά τις φωνητικές μελωδίες για το νέο υλικό και του ζήτησε να κάνει μαθήματα τραγουδιού. Ο Adam αρνήθηκε και στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από τον John Greely.

    Οι μετέπειτα αλλαγές

    Από τότε το συγκρότημα έχει προβεί σε πολυάριθμες αλλαγές στη σύνθεσή του, με τον Jon Schaffer και τον πρώην κιθαρίστα Randall Shawver να παραμένουν μόνιμα, τουλάχιστον για εννιά χρόνια. Ο τραγουδιστής Matt Barlow προσχώρησε στο συγκρότημα (μετά από μια τρίχρονη ανάπαυλα μετά το «Night of the Stormrider») για το album «Burnt Offerings», το οποίο βασίστηκε κατά ένα μεγάλο μέρος στην Κόλαση του Δάντη. Η φωνή του Barlow αποδείχτηκε εξαιρετικά δημοφιλής κι έτσι αυτός παρέμεινε στο συγκρότημα για πολλά χρόνια, αν και δεν είχε εκπαιδευτεί φωνητικά, μέχρι το «The Dark Saga» album στο οποίο εμφανίστηκε επίσης σαν τραγουδίστρια η αδελφή του Jon Schaffer. Αφού έλαβε μέρος στα albums «The Dark Saga», «Days of Purgatory», «Something Wicked This Way Comes», «Alive in Athens», «Horror Show» και «Tribute to the Gods», ο Barlow αποχώρησε τελικά φιλικά από το συγκρότημα τον Ιούνιο του 2003 για να ακολουθήσει σταδιοδρομία με το United States Department of Homeland Security. Ο Schaffer τον ήθελε να προσπαθήσει αν θα μπορούσε να κάνει το album «The Glorious Burden» πριν φύγει, αλλά σύντομα συνειδητοποίησε ότι ο Barlow είχε χάσει τον ενθουσιασμό του κι έτσι τον άφησε να προχωρήσει.

    Επαναστατική θεματολογία

    Κατά σύμπτωση, ο τραγουδιστής Tim «Ripper» Owens άφησε τους Judas Priest εκείνη την εποχή (για να παραχωρήσει τη θέση του στον αρχικό τραγουδιστή Rob Halford) κι έτσι έγινε ο νέος τραγουδιστής των Iced Earth. Το πρώτο του album με το συγκρότημα, «The Glorious Burden», αποτελεί μια εξέταση των πολλών πτυχών των πολεμικών συγκρούσεων και των στρατιωτικών προσωπικοτήτων που έχουν διαμορφώσει το σύγχρονο κόσμο. Τα θέματά του κυμαίνονται από τη διακήρυξη της ανεξαρτησίας, την 11η Σεπτεμβρίου μέχρι τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη, ενώ υπάρχουν και τρία τραγούδια που εξετάζουν τη μάχη του Gettysburg. Υπάρχει μια περιορισμένη έκδοση όπου αυτή η τριλογία μεταφέρεται σε ένα δεύτερο δίσκο και τα τραγούδια «Waterloo» και η unplugged έκδοση του «When the eagles cry» περιλαμβάνονται στον πρώτο δίσκο. Το θέμα του album έγινε το κέντρο μιας διαμάχης μετά που ο Schaffer έδωσε μια συνέντευξη στο καναδικό Heavy Metal περιοδικό Brave Words and Bloody Knuckles. Αφότου δημοσιεύτηκε η συνέντευξη, ο Schaffer κατηγόρησε το περιοδικό για παραποίηση των λεγομένων του και για την προώθηση μιας αντι-αμερικανικής προκατάληψης. Στη συνέχεια ανήγγειλε ότι το συγκρότημα θα μποϊκόταρε το περιοδικό στο μέλλον. Ωστόσο, ο Schaffer παραχώρησε στον Mark Gromen μια συνέντευξη στις αρχές του 2007 τερματίζοντας οριστικά αυτό το μποϊκοτάζ.

    Ένας φεύγει, άλλος έρχεται

    Το Δεκέμβριο του 2006, ο Jon ανακοίνωσε πληροφορίες για τα δύο επερχόμενα «Something wicked» albums. Επίσης, ανακοίνωσε ότι τα καθήκοντα του μπασίστα στα νέα albums θα αναλάβει ο James «Bo» Wallace, καθώς επίσης και ότι η τριλογία «Something wicked» από το «Something wicked this way comes» album του 1998, θα επανακυκλοφορούσε σαν EP μαζί με ένα νέο κομμάτι το «Ten thousand strong». Στις 16 Μαρτίου 2007, ο Jon Schaffer έστειλε μια αναπροσαρμογή στο Blabbermouth, με επιβεβαιωμένες λίστες των τραγουδιών και για τα δύο νέα albums και το νέο single. Το επόμενο νέο ήταν η αποχώρηση του Bo Wallace από το συγκρότημα λόγω οικογενειακών προβλημάτων υγείας και η αντικατάστασή του από τον Dennis Hayes, πρώην μέλος των Beyond Fear. Ακριβώς δώδεκα μέρες αργότερα, o Schaffer σε μια νέα ενημέρωση ανέφερε ότι ο Tim Mills έπρεπε επίσης να φύγει από το συγκρότημα λόγω εργασιακών προβλημάτων στην εταιρεία του, Bare Knuckle Pickups. Κανένας αντικαταστάτης δεν είχε οριστεί ακόμη.

    Ήχος

    Η μουσική των Iced Earth, συχνά περιγράφεται σαν αυτή των Iron Maiden, συνδυασμένη με τη Thrash Metal της δεκαετίας του 1980. Το πιο διακριτικό στοιχείο του ήχου του συγκροτήματος είναι ο πηδηχτός καλπασμός του δεξιού χεριού του κιθαρίστα Jon Schaffer, που ακούγεται σαν αυτόν του μπασίστα και τραγουδοποιού των Iron Maiden Steve Harris, ο οποίος επιταχύνεται κατά πολύ και είναι πλούσιος ρυθμικά. Από αυτό τον καλπασμό ξεχωρίζουν τα ισχυρά μελωδικά γρατσουνίσματα στις χορδές, που διπλασιάζονται μερικές φορές από μια δεύτερη κιθάρα να παίζει σε αρμονία με την πρώτη. Τα φωνητικά χαρακτηρίζονται συχνά από ψηλούς τόνους, αλλά εκφράζουν μια πλήρη σειρά συναισθημάτων, ενώ στο ρυθμικό τμήμα χρησιμοποιούνται Power και Thrash Μetal τεχνικές, όπως το double -bass- drumming για να κρατήσουν την ταχύτητα και την ενέργεια σε ψηλά επίπεδα. Το έργο των τυμπάνων των Iced Earth τονίζεται από τη συχνή χρήση συρμένων κτυπημάτων στο μπάσο τύμπανο, με συχνή πρόθεση να συμπληρώσει το ρυθμό της κιθάρας του Schaffer.
    Οι στίχοι των Iced Earth τείνουν να εξετάσουν θεολογικά ζητήματα, όπως η αμαρτία και η τιμωρία, το πεπρωμένο, ο παράδεισος και η κόλαση, ο αντίχριστος και η αποκάλυψη. Πολλά από τα πρόσφατα έργα του συγκροτήματος είναι concept albums που γράφονται γύρω από ένα θέμα, π.χ. ο αντιήρωας Spawn (The Dark Saga), ταινίες τρόμου (Horror Show) και ιστορικοί πόλεμοι (The Glorious Burden).
    Σε μερικά τραγούδια όπως τα «Dante’s Inferno», «Angels Holocaust», «Damien» και «The Coming Curse», οι Iced Earth χρησιμοποιούν την τεχνική των Γρηγοριανών ψαλμωδών. Δύο τραγούδια των Iced Earth περιέχουν γυναικεία φωνητικά, τα «A question of heaven» και «The phantom opera ghost».

    ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΣΥΝΘΕΣΗ
    Matt Barlow-φωνητικά (1994-2003, 2007-σήμερα)
    Troy Seeler-κιθάρα (2007-σήμερα)
    Jon Schaffer-κιθάρα (1984-σήμερα)
    Brent Smedley-drums (1996-1999, 2006-σήμερα)
    Freddie Vidales-μπάσο (2008-σήμερα)

    Achmed TDT
    Βέλγος.
    Βέλγος.

    Άντρας
    Αριθμός μηνυμάτων : 121
    Ηλικία : 24
    Τόπος : Aθηνα
    point system :
    0 / 1000 / 100

    Warn :
    0 / 1000 / 100

    Registration date : 22/12/2008

    Απ: Λιγα λογια για συγκροτηματα

    Δημοσίευση από Achmed TDT Την / Το Πεμ Δεκ 25, 2008 10:58 am



    Το 1987 οι πρωτοεμφανιζόμενοι Guns N' Roses κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο, Appetite for Destruction.
    Ο δίσκος έμελλε να χαρακτηριστεί ως ένα από τα «διαμάντια» της ροκ δισκογραφίας, ενώ το συγκρότημα έμεινε στην ιστορία ως «Η πιο επικίνδυνη μπάντα όλων των εποχών»...
    Ας δούμε όμως την ιστορία του συγκροτήματος από το 1985 μέχρι το 1996:

    Το 1985 οι Axl W. Rose (φωνητικά) Slash (lead κιθάρα) Izzy Stradlin (ρυθμική κιθάρα) Duff McKagan (μπάσο) Steven Adler (ντράμς) ιδρύουν τους Guns N' roses.
    Όλοι τους ,έχοντας παίξει σε αρκετά μικρά groupάκια του Los Angeles, προσπαθούν να βρουν τον ήχο που τους ταιριάζει παίζοντας σε μικρά κλαμπάκια για να βγάλουν τα προς το ζην.
    Μένουν όλοι μαζί σε ένα σπίτι στην Sunset Boulevard του L.A έχοντας με δυσκολία λεφτά για τα βασικά.
    Το 1986 έχουν ήδη γράψει 14 τραγούδια και υπογράφουν συμβόλαιο με την δισκογραφική εταιρεία Geffen Records.
    Αρχίζουν να ηχογραφούν το Appetite for Destruction το οποίο κυκλοφορεί τελικά στις 21 Ιουλίου 1987.
    Οι Gn'R κάνουν support στις συναυλίες για πολλά συγκροτήματα, μεταξύ των οποίων είναι οι Aerosmith, Motley Crue, Alice Cooper.
    Το 1988 ήταν η χρονιά που εκτόξευσε τους Guns N roses. Τα video clip αρχίζουν να προβάλλονται από το MTV, ενώ την ίδια χρονιά το συγκρότημα εμφανίζεται Live στα MTV Music Awards.
    Το καλοκαίρι του ίδιου έτους Το "Appetite For Destruction" φτάνει το γίνεται νούμερο 1 στα charts.
    Το 1989 κυκλοφορεί το δεύτερο cd του συγκροτήματος. Οι GnRoses αρχίζουν να πουλάνε στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού αποκτώντας πολλούς οπαδούς, κυρίως στην Αγγλία.
    Ο Axl ζητάει από τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος να σταματήσουν την χρήση ναρκωτικών, αν θέλουν να συνεχίσουν μαζί του.
    Το 1990 έχουμε την πρώτη αλλαγή στην αρχική σύνθεση, αφού ο ντράμερ του συγκροτήματος Steven Adler δεν μπορεί να σταματήσει την χρήση ναρκωτικών, με τα υπόλοιπα μέλη να «αναγκάζονται» να τον διώξουν. Στην θέση του έρχεται ο Matt Sorum.
    Το 1991 κυκλοφορεί η προτελευταία δισκογραφική δουλειά του συγκροτήματος. Οι GnR πρωτοτυπούν για μια ακόμη φορά αφού κυκλοφορούν δύο CD την ίδια μέρα! Τα άλμπουμ ονομάζονται Use your Illusion I & II
    Την ίδια πείρου χρονική περίοδο ξεκινούν μια περιοδεία που έμελε να κρατήσει σχεδόν 2 χρόνια! Παίζουν σε Αμερική, Ευρώπη και Ασία με ιδιαίτερη επιτυχία.
    Το 1993 κυκλοφορεί το τελευταίο cd του συγκροτήματος. Ονομάζεται The Spaghetti Incident? Και περιέχει διασκευές τραγουδιών. Πολύ χαρακτήρισαν το cd την χειρότερη δισκογραφική δουλειά των GNR.
    Το 1994 ο "δεύτερος" κιθαρίστας του συγκροτήματος Gilby Clarke, απομακρύνεται από τους GNR, αφού ο Axl νιώθει πως οι συνθετικές του ικανότητες δεν ανταποκρίνονται στο επίπεδο του group.
    Τον Οκτώβριο του 1996 ο «εταίρος» star του συγκροτήματος, Slash, φεύγει από το συγκρότημα. Σε σύντομο χρονικό διάστημα δημιουργεί τους Slash Snakepit.
    O Axl Rose πέρνει το δικαίμωμα χρήσης του ονόματος του συγκροτήματος. Τρία από τα βασικότερα μέλη των Guns N Roses (Slash, Duff McKagen και Mat Sorum) ιδρύουν τους Velvet Revolver.





    Τα πρώτα χρόνια

    Στις 25 Δεκεμβρίου 1975 δημιουργούνται οι Iron Maiden από τον μπασίστα Steve Harris.Ανάμεσα σε άλλους έχουν επιρροές από Deep Purple, Ufo, Thin Lizzy. Ο Harris εμπνεύστηκε το όνομα από την ταινία “ The Man in the Iron Mask” και το “Iron Maiden” είναι ένα όργανο βασανισμού που χρησιμοποιούνταν το μεσαίωνα. Εκείνη την περίοδο γράφει και τα τραγούδια “Iron Maiden”,”Wrathchild”,”Prowler”,”Transylvania”, “Purgatory”.Ενώ στα φωνητικά ξεκίνησε ο Paul Day, μετά από λίγο απολύθηκε γιατί δεν είχε την κατάλληλη σκηνική παρουσία. Έχοντας τον Dennis Wilcock (έναν fan των Kiss) πίσω από το μικρόφωνο οι Maiden γίνονται πιο θεατρικοί στη σκηνή καθώς ο Wilcock έκανε αρκετά κόλπα κατά τη διάρκεια των συναυλιών. Εμεινε λίγο καιρό στη μπάντα αλλά αυτός που έμελλε να γράψει ιστορία στο συγκρότημα, ήταν ο κολλητός του φίλος ο Dave Murray!Ο Tony Moore (ο μόνος επίσημος keyman στην ιστορία των Maiden) έπαιξε μαζί τους μόνο μια φορά σε μια συναυλία, στο Bridgehouse το 1977. Λίγο αργότερα αποφασισμένος ο Harris ότι τα keyboards δεν ταιριάζουν στους Iron Maiden, αποφασίζει να συνεχίσει με την μπάντα σαν κουαρτέτο. Έχοντας τον Dave Murray, αλλά μη μπορώντας να βρουν ένα δεύτερο ικανό κιθαρίστα, οι Iron Maiden ηχογραφούν το πρώτο τους demo στις 21 Δεκεμβρίου 1978 στα Spaceward Studios για 200 λίρες. Διακρίνοντας ποιότητα στη φωνή του Di’ Anno, o Harris τον φέρνει στο group. Αργότερα, στις 10 Νοεμβρίου 1979, το κυκλοφορούν σαν βινύλιο (Soundhouse Tapes) και γίνεται ανάρπαστο! Την ίδια χρονιά ο μάνατζερ Rod Smallwood ακούγοντας το demo των Maiden αποφασίζει να συνεργαστεί μαζί τους, κάτι που θα σημάνει την έναρξη της ανόδου των Maiden προς την κορυφή. Το Δεκέμβριο του 1979 οι Maiden έχοντας ως τώρα σύνθεση Paul Di’Anno-φωνή, Steve Harris-μπάσο, Dave Murray-κιθάρα,Doug Sampson-τύμπανα, υπογράφουν συμβόλαιο με την ΕΜΙ αφού πρώτα έρθει ο Cliff Burr στα τύμπανα. Το Φεβρουάριο του 1980 το συγκρότημα γίνεται πιο γνωστό κυκλοφορώντας το πρώτο της single “Running Free” (Νο 34 στα UK charts) και ακολουθεί το ντεμπούτο ομώνυμο άλμπουμ τους “Iron Maiden” (Νο 4 στα UK charts).Στις περιοδείες κάνουν support στους Kiss και τους Judas Priest και συμμετέχουν στο Reading Festival, επιβεβαιώνοντας την άνοδό τους.

    Τα χρυσά χρόνια

    Στις 21 Νοεμβρίου 1981 ο Adrian Smith (παιδικός φίλος με τον Murray) παίζει την πρώτη του συναυλία με τους Iron Maiden στο Brunel University στο Uxbridge.Με παραγωγό τον μεγάλο Martin Birch (Deep Purple, Rainbow, Black Sabbath) κυκλοφορούν το Φεβρουάριο του 1981 το “Killers” (Νο 12 στα UK charts) και κάνουν την πρώτη παγκόσμια περιοδεία τους με επιτυχία. Ο Di’ Anno αρχίζει να χειροτερεύει στις live εμφανίσεις του όσο το συγκρότημα αποκτάει δόξα. Δείχνοντας αυτοκαταστροφική διάθεση απολύεται από τους Maiden. Το Σεπτέμβριο του 1981 ο Bruce Dickinson είναι πλέον επίσημα ο νέος front-man των Maiden. Στις 26 Οκτωβρίου παίζουν την πρώτη συναυλία με τον Bruce στα φωνητικά στη Μπολόνια της Ιταλίας. Το Μάρτιο του 1982 κυκλοφορούν το “Number Of The Beast” (No 1 στα UK charts), ένα από τα κλασσικότερα άλμπουμ όλων των εποχών! Την ίδια χρονιά γίνεται και η παγκόσμια περιοδεία τους με επιτυχία σε Αμερική, Αυστραλια και Ιαπωνία. Στην Αμερική ο δίσκος λογοκρίνεται και οι Maiden θεωρούνται σατανιστές. Έχοντας πλέον στην σύνθεσή τους, τους Bruce Dickinson-φωνή, Steve Harris-μπάσο, Dave Murray & Adrian Smith-κιθάρες και Nicko McBrain-τύμπανα (που αντικατέστησε τον Cliff Burr το Δεκέμβρη του 1982) έγιναν η μεγαλύτερη heavy metal band των 80’ς. Κυκλοφόρησαν το καταπληκτικό “Piece Of Mind” το 1983 όπου ξεχώρισαν τα “Trooper” και “Flight Of Icarus” που έγιναν και singles. Ακολούθησε τα πολύ καλό “Powerslave” το 1984 που ξεχώρισαν τα “Aces High” και “2 Minutes To Midnight”.Η μπάντα έκανε την παγκόσμια περιοδεία “World Slavery Tour” και ακολούθησαν 193 εμφανίσεις σε 13 μήνες σε πολλές χώρες. Ήταν από τις μεγαλύτερες περιοδείες που έγιναν ποτέ στην ιστορία της μουσικής.

    Πειραματισμός

    Κυκλοφορούν το “Live after Death” το 1985, και έπειτα το “Somewhere In Time” το 1986 όπου πειραματίζονται και περνούν νέα στοιχεία στη μουσική τους προσθέτοντας βάθος στον ήχο τους. Από αυτό το άλμπουμ ξεχωρίζει το “Wasted Years”. Ακολουθεί το “7th Son Of The 7th Son” το 1988 στο οποίο χρησιμοποιούν για πρώτη φορά keyboards σε studio άλμπουμ. Γίνεται μεγάλη επιτυχία (έφτασε Νο 1 στα UK charts) και οι ίδιοι κάνουν και ταυτόχρονα πολλές τεράστιες περιοδείες σε όλο τον κόσμο. Σ’ αυτό το σημείο το όνομά τους είχε γίνει συνώνυμο με το heavy metal.

    Αναστάτωση

    To 1990 ο Janick Gers αντικαθιστά τον Adrian Smith (που έκανε ένα σόλο άλμπουμ με το δικό του group, τους ASAP) στην κιθάρα και οι Maiden κυκλοφορούν το “No Prayer For The Dying” το 1990. Αν και το άλμπουμ δεν ήταν κακό, ο ήχος του ήταν πιο τραχύς και πιο “ξερός” από τα προηγούμενα. Ξεχώρισε το "Bring Your Daughter... to the Slaughter” το οποίο μπήκε και στο soundtrack της ταινίας “Nightmare on Elm Street 5”.Ακολουθεί το εξαιρετικό “Fear Of The Dark” το 1992. Για πολλούς ήταν το τελευταίο καλό άλμπουμ των Maiden και μετά από αυτό άρχισε η πτώση τους. Εν τω μεταξύ ο Bruce Dickinson είχε αρχίσει τη σόλο καριέρα του ηχογραφώντας το “Tattooed Millionaire”. Ενώ συνεχίζουν με επιτυχημένα live και κυκλοφορούν τα “Real Live/Dead One” και “Live At Donnighton” το 1993, η metal κοινότητα και οι φανατικοί οπαδοί τους συγκλονίζονται από τα νέα ότι ο Bruce Dickinson θα αποχωρήσει από την μπάντα. Ο Dickinson δίνει το αποχαιρετιστήριο show του με τους Maiden στις 28 Αυγούστου 1993, το “Raising Hell” που μεταδόθηκε ζωντανά από το BBC.

    Η αλλαγή

    Ο Dickinson αποχωρεί το Σεπτέμβρη του 1993 από τη μπάντα για σόλο καριέρα και οι Maiden ψάχνουν μερικούς μήνες τον αντικαταστάτη του. Ερχεται στους Maiden ο Blaze Bayley σαν αντικαταστάτης του Bruce Dickinson δίνοντας διαφορετική χροιά και στυλ στη φωνή των Maiden. Οι Maiden κυκλοφορούν με αυτόν τα πολύ μέτρια “X-Factor” το 1995 και “Virtual XI” το 1998 αφήνοντας ανάμεικτα συναισθήματα στους οπαδούς τους. Μάλιστα το τελευταίο ήταν το χειρότερο άλμπουμ των Maiden όσο αφορά τις πωλήσεις και τα charts. Ανάμεσα βγάζουν και ένα best of άλμπουμ το “Best Of The Beast”. Η αλήθεια είναι ότι όσο και αν προσπάθησε ο Bayley ποτέ δεν κάλυψε πλήρως το κενό του Dickinson. Από μερικούς φανατικούς της μπάντας δεν έγινε ποτέ αποδεκτός και συνέχισαν να περιμένουν την επιστροφή του “μεγαλειότατου”.

    Επανένωση έως σήμερα

    Οι Dickinson και Smith οι οποίοι είχαν βρεθεί μαζί στη μπάντα του Bruce Dickinson, επιστρέφουν στους Iron Maiden το 1999 κάνοντας την περιοδεία “Ed Hunter Tour” και κυκλοφορώντας ένα pc game το “Ed Hunter”. Λίγο αργότερα κυκλοφορούν το άλμπουμ “Brave New World” το 2000 που έτυχε θερμής κριτικής από το κοινό. Το μεγάλο comeback έγινε και έτσι οι Maiden κερδίζουν την όποια φήμη έχασαν τα τελευταία έξι χρόνια. Ακολουθούν πάνω από 100 συναυλίες σε όλο τον κόσμο που ολοκληρώνονται με το επικό live CD/DVD “Rock In Rio” το 2002 που ήταν η μεγαλύτερη συναυλία που έπαιξαν ποτέ οι Maiden με το κοινό να ξεπερνά τις 250.000. Στις 8 Σεπτεμβρίου 2003 κυκλοφορούν το κάπως διαφορετικό “Dance Of Death” και το 2005 το live CD/DVD “Death On The Road” από την εμφάνισή τους στο Dortmund στη Γερμανία. Ακόμη για να γιορτάσει τα 30 χρόνια του το γκρουπ κυκλοφορεί το ντοκυμαντέρ-DVD “The Early Days” και κάνει και την αντίστοιχη περιοδεία “Eddie Rips Up The World“. Στην τελευταία τους εμφάνιση στο Ozzfest στις 20 Αυγούστου 2005 η Sharon Osbourne τους έκλεισε το ρεύμα και τους πέταγε αυγά φωνάζοντας Ozzy! Ο λόγος ήταν επειδή είχαν εισπράξει περισσότερα χειροκροτήματα! Πριν λίγο καιρό, για την ακρίβεια το 2006, επανέρχονται με το δυνατό “A Matter Of Life And Death”. Θέμα του ήταν ο πόλεμος και η θρησκεία. Όπως συνηθίζουν ακολουθούν επιτυχημένες περιοδείες σε Β. Αμερική και Ευρώπη που παίζουν τραγούδια κυρίως από αυτό το άλμπουμ. Το Δεκέμβριο του 2006 ηχογραφούν ένα live άλμπουμ στα Abbey Road Studios το “Live From Abbey Road”. Τελείωσαν την περιοδεία “A Matter of Life and Death” με ένα live στο Λονδίνο στο Brixton Academy στις 24 Ιουλίου 2007 για να βοηθήσουν τον Cliff Burr σε ένα πρόβλημα υγείας. Επανέρχονται με την παγκόσμια περιοδεία “Somewhere Back in Time” που είναι σε εξέλιξη και θα έχει το σκηνικό του Powerslave. Επίσης θα κυκλοφορήσουν και το κλασσικό DVD “Live After Death” μέσα στο 2008. Οι Iron Maiden έχουν ψηφιστεί τέταρτοι μέσα στα 10 καλύτερα Heavy Metal Bands όλων των εποχών σύμφωνα με το MTV! Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Steve Harris οι Maiden θα βγάλουν συνολικά 15 άλμπουμ… Οπότε έχουμε να περιμένουμε ένα ακόμη…






    Achmed TDT
    Βέλγος.
    Βέλγος.

    Άντρας
    Αριθμός μηνυμάτων : 121
    Ηλικία : 24
    Τόπος : Aθηνα
    point system :
    0 / 1000 / 100

    Warn :
    0 / 1000 / 100

    Registration date : 22/12/2008

    Απ: Λιγα λογια για συγκροτηματα

    Δημοσίευση από Achmed TDT Την / Το Πεμ Δεκ 25, 2008 10:59 am



    Γενικά

    Οι System of a down είναι ένα τετραμελές metal συγκρότημα που δημιοργήθηκε το 1995 στο Λος Άντζελες. Το όνομα τους οφείλεται (σε αντίθεση με ό,τι γράφεται στο πίσω μέρος του πρώτου τους album) σε ένα ποίημα του Daron Malakian, του κιθαρίστα του συγκροτήματος, που είχε τίτλο «Victims of a down», αλλά τελικά επικράτησε το system γιατί ο Shavo Odadjian πίστευε ότι ήταν πολύ πιο ισχυρή λέξη από το victims.

    Όλα τα μέλη του συγκροτήματος είναι Αρμένικης εθνικότητας, παιδιά που επιβίωσαν μετά τη γενοκτονία των Αρμενίων, και είναι γνωστά για τις κοινωνικές και πολιτικές απόψεις τους που εκφράζονται σε πολλά τραγούδια τους. Οι System of a down αποτελούν μέρος του Axis of Justice, ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού που δημιουργήθηκε από τον Tankian και τον Tom Morello και είναι αφιερωμένος στο να φέρνει κοντά επαγγελματίες μουσικούς ή φίλους της μουσικής με σκοπό την καταπολέμηση της κοινωνικής αδικίας.

    Οι System έχουν επηρεαστεί κυρίως από τα πρώτα συγκροτήματα του alternative rock, καθώς και από το heavy metal, το punk rock, τη jazz, την παραδοσιακή μουσική της Αρμενίας (Harout, Paul, Armik), το κλασικό rock, τα industrial είδη και τα blues. Ο Daron είχε δηλώσει πολλές φορές ότι η μουσική που συνθέτει είχε πολλές επιρροές από τους Beatles, ενώ οι πρώτες επιρροές του Shavo και του Daron ήταν οι Kiss.

    Η ιστορία του συγκροτήματος

    Οι System of a down δημιουργήθηκαν μετά τη διάλυση του συγκροτήματος Soil, στο οποίο ανήκαν ο Tankian και ο Malakian. Αυτοί οι δύο κάλεσαν λίγο αργότερα τον Shavo Odadjian, τον οποίον είχαν γνωρίσει σε μια ηχογράφηση του προηγούμενου συγκροτήματός τους, των Soil. O Odadjian αποδέχτηκε την πρόταση και έγινε ο μόνιμος μπασίστας του συγκροτήματος. Μία από τις πρώτες τους κυκλοφορίες ήταν το Sugar, το οποίο βρισκόταν στο πρώτο τους demo και το οποίο παίζουν σε κάθε τους live εμφάνιση από τότε. Ως αρχικός ντράμερ ήταν ο Andy Khachaturian, ο οποίος μετά το τρίτο demo αντικαταστάθηκε από τον John Dolmayan. To 1998 εξέδωσαν το πρώτο τους album με ονομασία System of a down, από το οποίο ξεχώρισε γρήγορα το «Sugar», ενώ ακολούθησαν τραγούδια όπως το «Spiders» και το «War?». Λίγο καιρό αργότερα άρχισαν οι περιοδείες τους, αρχικά ανοίγοντας τη συναυλία των Slayer, στη συνέχεια στο πλευρό των Fear Factory και των Incubus.

    Το συγκρότημα γνώρισε μεγάλη επιτυχία με την έκδοση του δεύτερου δίσκου τους με την ονομασία «Toxicity», ο οποίος βρέθηκε σύντομα στην πρώτη θέση των αμερικάνικων και των καναδικών charts και έγινε πολλές φορές πλατινένιος. Το album αυτό έκανε 6 εκατομμύρια πωλήσεις παγκοσμίως. Μετά την τρομοκρατική επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, το τραγούδι τους «Chop suey!», το οποίο εκείνη την περίοδο γνώριζε μεγάλη επιτυχία, απαγορεύτηκε σε όλους τους ραδιοφωνικούς σταθμούς, καθώς θεωρήθηκε ότι περιείχε πολιτικά «ευαίσθητους» στίχους («trust in my self-righteous suicide»). Παρ’ όλα αυτά, το video clip του τραγουδιού προβλήθηκε κανονικά από το MTV, ενώ η επιτυχία του τραγουδιού ήταν τόσο μεγάλη που τελικά χάρισε στου System of a down βραβείο Grammy. Την επιτυχία αυτή ακολούθησαν το «Toxicity» και το «Aerials», τα οποία ξεχώρισαν από το δίσκο αυτό. Αξίζει να σημειωθεί ότι το «Toxicity» είχε ψηφισθεί στη 14η θέση των καλύτερων metal τραγουδιών όλων των εποχών.

    Σύντομα δημοσιεύτηκαν στο internet ανέκδοτα τραγούδια του συγκροτήματος, το οποίο έσπευσε αμέσως να δηλώσουν ότι τα τραγούδια αυτά δεν ήταν ολοκληρωμένα. Τελικά, λίγο καιρό αργότερα και συγκεκριμένα το Νοέμβριο του 2002 εκδόθηκε νέο cd με την ονομασία Steal this album. Το όνομα του cd είχε ως στόχο να περάσει ένα μήνυμα σε αυτούς που είχαν υποκλέψει τα τραγούδια τους και τα είχαν δημοσιεύσει στο ίντερνετ. Μάλιστα, ο ντράμερ του συγκροτήματος John Dolmayan δήλωσε ότι δεν τον ενοχλεί αν οι fans του συγκροτήματος κατεβάζουν τραγούδια από το ίντερνετ, αλλά τον πειράζει να δημοσιεύουν τραγούδια τους πριν αυτά ολοκληρωθούν και πριν κυκλοφορήσουν επίσημα. Από το cd αυτό ξεχώρισαν το «Boom», του οποίου το video clip σκηνοθετήθηκε από τον Michael Moore και είχε ως περιεχόμενο τον πόλεμο στο Ιράκ.

    Από το 2004 έως το 2005 οι System of a down κυκλοφόρησαν ένα διπλό album, με δύο μέρη τα οποία είχαν έξι μήνες διαφορά. Συγκεκριμένα, το Mezmerize κυκλοφόρησε το Μάιο του 2005 και έγινε δεκτό με πολύ καλές κριτικές από τους ειδικούς. Έφτασε στην πρώτη θέση των αμερικάνικων, καναδικών και αυστραλιανών charts, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι την πρώτη εβδομάδα μόνο πούλησε 800.000 αντίτυπα! Το πρώτο single «Β.Υ.Ο.Β.», το οποίο κέρδισε και βραβείο Grammy, συγκαταλέγεται πλέον στις λίστες των καλύτερων τραγουδιών του σύγχρονου ροκ. Το επόμενο single, το «Question!», γνώρισε επίσης μεγάλη επιτυχία, ενώ παράλληλα κυκλοφόρησε και το video clip του τραγουδιού. Ακολούθησαν πολλές συναυλίες του συγκροτήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά.

    Το Νοέμβριο του 2005 κυκλοφόρησε το δεύτερο μέρος του διπλού album με την ονομασία Hypnotize. Βρέθηκε γρήγορα στην πρώτη θέση των charts κάνοντας έτσι τους S.O.A.D. το μόνο συγκρότημα μαζί με τους Beatles και τον ράππερ DMX, τους μόνους καλλιτέχνες που έχουν καταφέρει να κυκλοφορήσουν δύο albums που φτάνουν στην κορυφή των charts τον ίδιο χρόνο. To δεύτερο single του album, το «Lonely Day», κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 2006 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το Φεβρουάριο του ίδιου χρόνου οι System of a down κέρδισαν βραβείο Grammy «Best Hard Rock Performance» για το «Β.Υ.Ο.Β.», νικώντας άλλους καταξιωμένους καλλιτέχνες όπως το βετεράνο του ροκ, Robert Plant, και τους Nine Inch Nails.

    Το Μάιο του 2006, το συγκρότημα ανακοίνωσε ότι δεν θα έχει πλέον τη μορφή που είχε, αλλά ότι τα μέλη του θα ακολουθήσουν προσωπική καριέρα. Σε ερώτηση αν αυτή η δήλωση σήμαινε και τη διάλυση των S.O.A.D., o Daron Malakian απάντησε «Δεν θα διαλυθούμε. Αν θέλαμε κάτι τέτοιο, δεν θα συμμετείχαμε στο Ozzfest. Θα κάνουμε ένα μεγάλο διάλειμμα μετά το Ozzfest και κάθε μέλος θα κάνει δικά του πράγματα. Ασχοληθήκαμε με τους System για 10 χρόνια και νομίζουμε ότι πλέον πιο υγιές να απομακρυνθούμε από αυτό για λίγο καιρό και να επανέλθουμε ξανά σε μερικά χρόνια». Και προσέθεσε «Πάντα θα είμαι μέλος των System. Αυτό δεν πρόκειται ποτέ να αλλάξει. Όλοι χρειαζόμαστε ένα διάλειμμα από το συγκρότημα για να μπορέσουμε να ζήσουμε τη ζωή μας περισσότερο».

    Διαμάχη για το είδος της μουσικής τους

    Η μουσική και το ύφος του συγκροτήματος είναι κάτι τελείως διαφορετικό από το συνηθισμένο στη rock και metal μουσική σκηνή, γι’ αυτό επικρατεί συχνά «διαμάχη» για το είδος μουσικής στο οποίο ανήκουν. Αρκετές φορές αναφέρονται ως nu metal, καθώς το συγκρότημα άρχισε να ξεχωρίζει στα τέλη της δεκαετίας του 1990, όπου γνώρισε ιδιαίτερη άνθηση το nu metal. Ωστόσο, το συγκρότημα είχε γράψει αρκετά τραγούδια πριν την περίοδο αυτή, ενώ και η δομή πολλών τραγουδιών τους διαφέρει σε πολλά σημεία από την κλασική δομή του nu metal (τόσο στα σόλο και στο tempo των ντραμς όσο και στο περιεχόμενο των στίχων).
    Πάντως, σε κάθε περίπτωση τα τραγούδια του κάθε album αλλά και τα albums μεταξύ τους διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό οπότε θα ήταν δύσκολο να δοθεί μια ταμπέλα για να περιγράψει το είδος τους.

      Η τρέχουσα ημερομηνία/ώρα είναι Παρ Δεκ 09, 2016 1:55 am